การเกิดพายุ และพายุในชื่อต่าง ๆ

พายุหมุนเขตร้อนและระดับความแรง

ระดับความแรงของพายุหมุนเขตร้อน วัดจาก “ความเร็วลม” เป็นหลัก พายุหมุนเขตร้อนจะถูกจัดระดับความรุนแรงตาม “ความเร็วลมคงที่ใกล้ศูนย์กลางพายุ” (Maximum Sustained Wind) ยิ่งลมแรง พายุก็ยิ่งมีพลังทำลายสูง ทั้งจาก ลำดับการพัฒนาของพายุ 1. Tropical Disturbance เป็นกลุ่มเมฆฝนและพายุฟ้าคะนองที่เริ่มรวมตัวกันเหนือทะเลอุ่น ยังไม่มีการหมุนชัดเจน และยังไม่ถูกตั้งชื่อ 2. Tropical Depression เริ่มมีการหมุนของลมรอบศูนย์กลาง ความเร็วลมไม่เกิน V < 34\ \text{knots} หรือประมาณต่ำกว่า 63 km/h ระยะนี้เริ่มมีการประกาศติดตามพายุอย่างเป็นทางการ 3. Tropical Storm เมื่อความเร็วลมเพิ่มขึ้นถึง 34\ \text{knots} \leq V \leq 63\ \text{knots} หรือประมาณ 63–117 km/h พายุจะได้รับ “ชื่อ” อย่างเป็นทางการ เช่น Maria, Haiyan หรือ Katrina เริ่มส่งผลกระทบชัดเจนต่อการเดินเรือและการบิน …

tropical cyclone

การบินในสภาพอากาศ – ตอนที่ ๔

บินปาดหน้าพายุ พายุเขตร้อน (Tropical Cyclone) ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ แต่ต้องอาศัยเงื่อนไขหลายอย่างประกอบกัน ได้แก่ พื้นที่ใกล้บ้านเราที่เข้าข่ายสมบูรณ์แบบก็คือ ทะเลฟิลิปปินส์ นั่นเอง พายุที่ก่อตัวตรงนี้มักเคลื่อนที่ไปทางตะวันตกหรือเฉียงตะวันตกเฉียงเหนือ และเมื่อเข้าสู่ปลายฤดูฝนต้นหนาว กระแสลมชั้นบนของโลก (Jet Stream) จะทำให้พายุเบนขึ้นเหนือ เมื่อลมพายุพัดไปถึงละติจูด 30°N ขึ้นไป เส้นทางการเคลื่อนที่จะเปลี่ยนไปทางตะวันออกเฉียงเหนือแทน ทั้งหมดนี้สัมพันธ์กับแรงหมุนของโลก ภูมิศาสตร์ และความกดอากาศโลกที่สลับซับซ้อน ระดับความรุนแรงของพายุ พายุถูกแบ่งระดับตามความเร็วลม (Knots) ได้แก่: ฝั่งอเมริกายังแบ่ง Hurricane ย่อยออกเป็น 5 ระดับ โดย Category 5 คือรุนแรงที่สุด เทียบได้กับ Super Typhoon ของฝั่งเอเชีย นักบินกับการวางแผนเลี่ยงพายุ สิ่งที่เกี่ยวข้องกับการบินคือ การวางเส้นทางและเชื้อเพลิง เมื่อมีรายงานพายุเกิดขึ้นระหว่างเส้นทางหรือที่สนามบินปลายทาง นักบินและฝ่ายวางแผนการบิน (Flight Operations) จะดูข้อมูลที่อัปเดตตลอดเวลา เช่น หากพายุเคลื่อนตัวช้ากว่าเดิมหรือมีทิศทางเปลี่ยนไป การบินก็ต้องปรับเส้นทางทันที ตัวอย่างเช่น เส้นทางบินปกติจากญี่ปุ่นลงไทย มักผ่านทางตอนใต้ของเกาะคิวชู ผ่านโอกินาวา …