ย้อนกลับไปก่อนเข้าสู่เส้นทางนักบินฝึกหัด การสอบคัดเลือกนักเรียนทุนในอดีตมีข้อกำหนดบางอย่างแตกต่างจากปัจจุบัน เช่น อายุและความสามารถด้านภาษาอังกฤษ แต่หลักการทั่วไปคือ ปริญญาตรีสาขาใดก็ได้
เพื่อนร่วมรุ่นของผมจบมาหลากหลายสาขา ตั้งแต่สัตวแพทย์ วิศวกรรม สถาปัตยกรรม นิเทศศาสตร์ ฯลฯ
ขั้นตอนการสอบคัดเลือก (ปี 1992)
การสอบแบ่งเป็น 5 ขั้นตอนหลัก ดังนี้
- สมัครและตรวจคุณสมบัติ
- ข้อกำหนดสมัยนั้นคือ หากผ่านทุกขั้นตอนแล้ว จะไม่สามารถสมัครสอบใหม่อีกในชีวิตนี้
- ปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลง เช่น ต้องรอ 3–5 ปี ขึ้นอยู่กับขั้นตอนที่ผ่าน
- สอบข้อเขียน
- วิชาคณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และภาษาอังกฤษ
- ปัจจุบันมีการเพิ่ม aptitude test เพื่อวัดความถนัดด้านต่าง ๆ เช่น short-term memory, spatial orientation, multi-tasking
- ตรวจร่างกาย
- ทำที่สถาบันเวชศาสตร์การบิน กองทัพอากาศ
- สอบสัมภาษณ์กับกัปตันการบินไทย
- รอบนี้สำคัญมากสำหรับวัด บุคลิกภาพ ความมั่นใจ และความรู้ทั่วไป
- ตัวผมเองเคยตอบคำถามกัปตันไม่รู้เรื่องเครื่องบินเลย แต่โชคดีที่สามารถอธิบายสิ่งที่เขียนในใบสมัคร เช่น sense of direction ได้ถูกจุด
- Aptitude Test สุดท้าย (สอบ “professor”)
- ทำกับนักจิตวิทยาจาก Scandinavian Institute of Aviation Psychology (SIAP)
- การสอบแบ่งเป็น 2 วัน: paper test และสอบตัวต่อตัว
- รอบนี้วัดทั้ง ความจำ, พื้นฐานพฤติกรรมทางสังคม, spatial orientation, การแก้ไขสถานการณ์กะทันหัน
ประสบการณ์ของผม
ตอนสอบสัมภาษณ์ในขั้นตอนที่ 4 ผมไม่มีความมั่นใจเลย เพราะไม่เคยรู้เรื่องเครื่องบินมาก่อน กัปตันถามเกี่ยวกับเครื่องบิน ผมตอบไม่ถูก แต่โชคดีที่สามารถอธิบายเรื่อง ทิศทางและการอ่านแผนที่ ได้อย่างมั่นใจ ซึ่งตรงกับการวัด Spatial Orientation ของนักบิน
การสอบรอบสุดท้ายถือเป็น ด่านหิน สำหรับทุกคน แต่ผมกลับสนุกมาก เพราะได้เรียนรู้ว่าอาชีพนักบินนั้นมีมิติให้ศึกษามากมาย
จากกว่าพันคนที่สมัคร รอบสุดท้ายมีผู้ผ่านเพียง 14 คน
ใคร ๆ ก็บินได้จริงหรือ?
คำตอบสั้น ๆ คือ ไม่ใช่ทุกคน
แม้ทุกคนจะมีความฝัน แต่การเป็นนักบินต้องผ่าน การคัดเลือกเข้มข้นหลายชั้น ทั้งด้านร่างกาย ความรู้ ความสามารถเฉพาะด้าน และทัศนคติ
ประสบการณ์และการสอบรอบต่าง ๆ สอนให้รู้ว่า การเป็นนักบินพาณิชย์ไม่ใช่เรื่องง่าย และไม่ใช่ใครก็ทำได้เหมือนกัน
Becoming a Commercial Pilot: Can “Anyone Fly” Really Be True?
Before stepping into pilot training, candidates for the student pilot scholarship faced a rigorous selection process. While the exact requirements have changed over time—such as age limits and English proficiency—the core principle remains: a bachelor’s degree in any field is acceptable.
In my cohort, classmates came from diverse backgrounds: veterinary science, engineering, architecture, communication arts, and more.
The Selection Process (Back in 1992)
The selection process consisted of five main stages:
- Application and Eligibility Check
- At that time, once you completed all stages, you were not allowed to reapply in your lifetime.
- Today, the rules vary; you may need to wait 3–5 years depending on how far you progressed in the previous attempt.
- Written Exam
- Covered mathematics, science, and English.
- Modern tests often include aptitude assessments, measuring short-term memory, spatial orientation, and multitasking skills.
- Medical Examination
- Conducted at the Air Force Institute of Aviation Medicine.
- Interview with Thai Airways Captains
- This stage evaluates personality, confidence, and general knowledge.
- I remember struggling to answer technical questions about aircraft, but I could explain my claim of “sense of direction” in my application, which reflected my ability to read maps and navigate confidently in unfamiliar terrain.
- Final Aptitude Test (“Professor Test”)
- Conducted by psychologists from the Scandinavian Institute of Aviation Psychology (SIAP).
- Lasted two days: a paper-based test and one-on-one interviews.
- Assessed memory, social behavior, spatial orientation, stress response, and problem-solving skills.
My Experience
During the fourth stage interview, I felt completely unprepared because I had no prior knowledge of aircraft. But I managed to explain my sense of direction confidently, which aligned with the evaluation of spatial orientation—an essential skill for pilots.
The final “professor” stage was the toughest yet most fascinating part of the process. It revealed how multidimensional a pilot’s role really is, far beyond just flying an airplane.
From over a thousand initial applicants, only 14 candidates successfully made it through to the end.
Can Anyone Really Become a Pilot?
The short answer is no.
While many people dream of flying, becoming a commercial pilot requires passing multiple rigorous assessments of physical ability, knowledge, specific skills, and attitude.
The experience and evaluation at each stage underscore an essential truth: being a commercial pilot is challenging, and not everyone can do it.
Key Takeaways for Aspiring Pilots
- Solid Foundations Matter: Mathematics, physics, and English form the backbone of aviation knowledge.
- Continuous Learning is Essential: Aviation rules, technologies, and procedures evolve constantly; a pilot must never stop studying.
- Discipline and Resilience: The journey is long and demanding, but perseverance shapes a professional pilot.
- The Right Mindset: A great pilot is measured not by rank or aircraft type but by professionalism, teamwork, and prioritizing safety at all times.
✈️ “Flying is a dream, but becoming a pilot is a journey. It requires preparation, focus, and resilience. Few will reach the cockpit, but every challenge along the way is part of the adventure.”
-
จากเมฆสู่รันเวย์: ระบบนำร่องเพื่อลงสนามบินของอากาศยาน
เมื่อเครื่องบินกำลังเดินทางเข้าสู่ปลายทาง ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดช่วงหนึ่งของการบินก็คือ “การนำเครื่องลงจอด” (Approach and Landing) เพราะเป็นช่วงที่นักบินต้องควบคุมอากาศยานให้ลดระดับ ลดความเร็ว และจัดแนวเครื่องบินให้ตรงกับแนวรันเวย์อย่างแม่นยำ ในอดีต นักบินต้องอาศัยการมองเห็นภายนอกเป็นหลัก แต่เมื่อสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย เช่น ฝนตก หมอกหนา เมฆต่ำ หรือการบินเวลากลางคืน จึงเกิดการพัฒนา “ระบบนำร่องเพื่อลงสนามบิน” ขึ้นมา เพื่อช่วยให้อากาศยานสามารถลงจอดได้อย่างปลอดภัย แม้ในสภาพอากาศที่แทบมองไม่เห็นพื้นดิน ระบบเหล่านี้คือหัวใจสำคัญของการบินสมัยใหม่ และเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีที่ช่วยยกระดับความปลอดภัยทางการบินอย่างมหาศาล การนำเครื่องลงสนามคืออะไร? การนำเครื่องลงสนาม (Instrument Approach) คือกระบวนการนำอากาศยานจากระดับบินเข้าสู่แนวร่อนลงจอด (Final Approach Path) จนถึงรันเวย์ นักบินต้องควบคุมองค์ประกอบสำคัญหลายอย่างพร้อมกัน ได้แก่ ในสภาพอากาศปกติ นักบินสามารถใช้สายตามองเห็นสนามบินได้ แต่ในสภาพอากาศเลวร้าย จำเป็นต้องพึ่งพาระบบนำร่องและเครื่องวัดต่าง ๆ แทน ประเภทของระบบนำร่องเพื่อลงสนาม ระบบนำร่องสำหรับการลงสนามแบ่งได้หลายประเภท ตั้งแต่ระบบดั้งเดิมที่ใช้คลื่นวิทยุ ไปจนถึงระบบดาวเทียมสมัยใหม่ 1. NDB (Non-Directional Beacon) NDB คือระบบนำร่องแบบเก่า ที่ส่งสัญญาณวิทยุรอบทิศทางจากภาคพื้น เครื่องบินจะใช้เครื่องรับที่เรียกว่า ADF (Automatic…
-
พายุหมุนเขตร้อนและระดับความแรง
ระดับความแรงของพายุหมุนเขตร้อน วัดจาก “ความเร็วลม” เป็นหลัก พายุหมุนเขตร้อนจะถูกจัดระดับความรุนแรงตาม “ความเร็วลมคงที่ใกล้ศูนย์กลางพายุ” (Maximum Sustained Wind) ยิ่งลมแรง พายุก็ยิ่งมีพลังทำลายสูง ทั้งจาก ลำดับการพัฒนาของพายุ 1. Tropical Disturbance เป็นกลุ่มเมฆฝนและพายุฟ้าคะนองที่เริ่มรวมตัวกันเหนือทะเลอุ่น ยังไม่มีการหมุนชัดเจน และยังไม่ถูกตั้งชื่อ 2. Tropical Depression เริ่มมีการหมุนของลมรอบศูนย์กลาง ความเร็วลมไม่เกิน V < 34\ \text{knots} หรือประมาณต่ำกว่า 63 km/h ระยะนี้เริ่มมีการประกาศติดตามพายุอย่างเป็นทางการ 3. Tropical Storm เมื่อความเร็วลมเพิ่มขึ้นถึง 34\ \text{knots} \leq V \leq 63\ \text{knots} หรือประมาณ 63–117 km/h พายุจะได้รับ “ชื่อ” อย่างเป็นทางการ เช่น Maria, Haiyan หรือ Katrina เริ่มส่งผลกระทบชัดเจนต่อการเดินเรือและการบิน…
-
ลมของโลกเรา เกิดขึ้นได้อย่างไร?
ENG version click here ทำไมกระแสลมของซีกโลกเหนือและใต้จึงหมุนคนละทิศ โลกของเราไม่ได้หยุดนิ่ง แต่กำลังหมุนอยู่ตลอดเวลา พร้อมกับได้รับพลังงานจากดวงอาทิตย์อย่างไม่เท่ากันในแต่ละพื้นที่ สิ่งเหล่านี้เองคือจุดเริ่มต้นของ “ลม” และระบบกระแสอากาศขนาดมหึมาที่ปกคลุมโลกทั้งใบ ลมไม่ใช่เพียงอากาศที่เคลื่อนที่ผ่านตัวเราเท่านั้น แต่เป็นกลไกสำคัญที่ควบคุมสภาพอากาศ การเกิดพายุ การบิน การเดินเรือ และสมดุลของภูมิอากาศโลก ลมเกิดขึ้นได้อย่างไร ต้นกำเนิดของลมมาจาก “ความแตกต่างของอุณหภูมิ” บนพื้นผิวโลก บริเวณที่ได้รับความร้อนจากดวงอาทิตย์มาก อากาศจะร้อนและเบา จึงลอยตัวขึ้น เกิดเป็นบริเวณความกดอากาศต่ำ (Low Pressure) ในขณะที่บริเวณอากาศเย็นกว่า อากาศจะหนาแน่นและหนักกว่า จึงจมตัวลง กลายเป็นบริเวณความกดอากาศสูง (High Pressure) อากาศจึงเคลื่อนที่จากความกดอากาศสูง ไปยังความกดอากาศต่ำการเคลื่อนที่นี้เองที่เราเรียกว่า “ลม” โลกหมุน ทำให้ลมเบี่ยงทิศ ถ้าโลกไม่หมุน ลมจะพัดตรงจากขั้วโลกสู่เส้นศูนย์สูตร และย้อนกลับอย่างง่าย ๆ แต่ในความเป็นจริง โลกหมุนรอบตัวเองตลอดเวลา ทำให้เกิดแรงที่เรียกว่า Coriolis Effect แรงนี้ทำให้ทิศทางลม “เบี่ยง” ผลของแรงนี้ทำให้กระแสลมทั่วโลกเกิดการหมุนวนเป็นรูปแบบขนาดใหญ่ กระแสลมหลักของโลก โลกมีระบบหมุนเวียนอากาศหลัก 3 ช่วงในแต่ละซีกโลก 1.…
-
Route Facilities Chart — แผนที่สำคัญสำหรับนักบินในการเดินอากาศ
ENG version click here ในการบิน ไม่ว่าจะเป็นการบินพาณิชย์ การบินส่วนบุคคล หรือการบินทางทหาร นักบินไม่ได้อาศัยเพียง “มองเห็นเส้นทาง” จากหน้าต่างห้องนักบินเท่านั้น แต่ต้องพึ่งพา “แผนที่การบิน” หรือ Aeronautical Charts เพื่อใช้ในการวางแผนและนำทางอย่างแม่นยำ หนึ่งในแผนที่สำคัญที่สุดสำหรับการบินระหว่างสนามบินคือ Route Facilities Chart ซึ่งเป็นแผนที่ที่แสดงข้อมูลเส้นทางบิน เครื่องช่วยการเดินอากาศ ความสูงปลอดภัย เส้นทางบินมาตรฐาน รวมถึงข้อมูลด้านการควบคุมจราจรทางอากาศ (ATC) แผนที่ชนิดนี้ถือเป็น “ภาษากลาง” ของนักบินทั่วโลก Route Facilities Chart คืออะไร Route Facilities Chart คือแผนที่ที่ใช้สำหรับการบินระหว่างสนามบิน (Enroute Navigation) โดยเฉพาะในการบินแบบ IFR — Instrument Flight Rules หน้าที่หลักของแผนที่คือช่วยให้นักบินสามารถ: ข้อมูลสำคัญที่อยู่ใน Route Facilities Chart 1. Airways — เส้นทางบิน…
-
ทำไมเส้นทางบินบนแผนที่ถึงเป็นเส้นโค้ง?
ENG version click here เพราะโลกของเรา “กลม” ไม่ได้แบน เวลาเราเปิดแผนที่การบิน หรือดูเที่ยวบินในแอปติดตามเครื่องบิน หลายคนอาจสงสัยว่าทำไมเครื่องบินจากกรุงเทพไปนิวยอร์ก หรือโตเกียวไปลอนดอน ถึงบินเป็น “เส้นโค้ง” แทนที่จะบินตรงเป็นเส้นตรงบนแผนที่ ความจริงแล้ว เครื่องบินกำลังบิน “เส้นทางที่สั้นที่สุด” อยู่ครับแต่เพราะโลกของเราเป็นทรงกลม เส้นทางที่สั้นที่สุดบนพื้นผิวโลก จึงไม่ได้ดูเป็นเส้นตรงเมื่อถูกวาดลงบนแผนที่แบบแบน โลกกลม แต่แผนที่แบน โลกเป็นทรงกลมหรือใกล้เคียงทรงรี (Oblate Spheroid)แต่เวลาทำแผนที่ เราต้องคลี่พื้นผิวโลกออกมาเป็นแผ่นเรียบ ปัญหาคือ… เราไม่สามารถคลี่ทรงกลมให้เป็นแผ่นราบได้โดยไม่เกิดการบิดเบี้ยวเหมือนการพยายามคลี่เปลือกส้มให้แบนสนิท ดังนั้น เมื่อเส้นทางบินที่แท้จริงบนโลกถูกนำมาวาดบนแผนที่ 2 มิติมันจึงดูโค้ง แม้ในความเป็นจริงจะเป็นเส้นทางที่สั้นและมีประสิทธิภาพที่สุด Great Circle Route คืออะไร? เส้นทางบินระยะไกลส่วนใหญ่ใช้สิ่งที่เรียกว่า “Great Circle Route” ซึ่งหมายถึง“เส้นทางที่สั้นที่สุดระหว่างสองจุดบนพื้นผิวทรงกลม” ลองจินตนาการว่าเอาเชือกพันรอบลูกโลกเชือกจะตึงไปตามเส้นทางที่สั้นที่สุดเสมอ นั่นคือหลักการเดียวกับที่นักบินและระบบวางแผนการบินใช้ ทำไมเส้นทางถึงดูโค้งบนแผนที่? บนลูกโลก เส้นทาง Great Circle ดูเกือบตรงแต่เมื่อถูกฉายลงบนแผนที่แบบ Mercator Projection ซึ่งเป็นแผนที่ที่นิยมใช้เส้นทางจะดูโค้งขึ้น โดยเฉพาะบริเวณใกล้ขั้วโลก ตัวอย่างเช่น…
-
โลกของเรา ชั้นบรรยากาศ และความรู้พื้นฐานเพื่อการบิน
ENG version click here การบินเริ่มต้นจากความเข้าใจ “โลก” ที่เราอาศัยอยู่ เพราะทุกเที่ยวบินล้วนเกิดขึ้นภายในชั้นบรรยากาศของโลก นักบิน วิศวกรการบิน เจ้าหน้าที่อำนวยการบิน รวมถึงผู้ควบคุมจราจรทางอากาศ ต่างต้องอาศัยความรู้ด้านภูมิศาสตร์ อุตุนิยมวิทยา ฟิสิกส์ และบรรยากาศโลก เพื่อให้การบินเป็นไปอย่างปลอดภัยและมีประสิทธิภาพ โลกของเรา (The Earth) โลกมีลักษณะเกือบเป็นทรงกลมแป้น (Oblate Spheroid) มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 12,742 กิโลเมตร และหมุนรอบตัวเองตลอดเวลา การหมุนนี้เป็นสาเหตุของกลางวันและกลางคืน รวมทั้งส่งผลต่อการเคลื่อนที่ของลม กระแสอากาศ และระบบอากาศทั่วโลก สำหรับการบิน โลกไม่ใช่เพียง “พื้นดิน” เท่านั้น แต่ยังรวมถึง ทั้งหมดนี้มีผลโดยตรงต่อการบิน ชั้นบรรยากาศของโลก (Layers of the Atmosphere) ชั้นบรรยากาศคือมวลอากาศที่ห่อหุ้มโลกไว้ แรงโน้มถ่วงของโลกช่วยยึดก๊าซเหล่านี้ไม่ให้หลุดออกสู่อวกาศ อากาศประกอบด้วย ชั้นบรรยากาศแบ่งออกเป็นหลายชั้นสำคัญ 1. Troposphere — ชั้นโทรโพสเฟียร์ เป็นชั้นที่อยู่ใกล้พื้นโลกที่สุด และสำคัญที่สุดต่อการบินพาณิชย์ คุณลักษณะสำคัญ ความสำคัญต่อการบิน 2.…
-
Operations Manual
Operations Manual (OM) ของสายการบินOperations Manual หรือคู่มือปฏิบัติการของสายการบิน เป็นเอกสารหลักที่กำหนดกรอบการดำเนินงานทั้งหมดขององค์กร ทั้งด้านปฏิบัติการบิน การฝึกอบรมลูกเรือ การควบคุมคุณภาพ และความปลอดภัย คู่มือนี้ถือเป็นกฎเกณฑ์สำหรับพนักงานทุกระดับ ตั้งแต่นักบิน ลูกเรือ ฝ่ายปฏิบัติการ ไปจนถึงผู้บริหาร เพื่อให้การปฏิบัติงานเป็นไปอย่างมีมาตรฐาน ปลอดภัย และสอดคล้องกับข้อกำหนดของหน่วยงานกำกับดูแล (ส่วนหนึ่งจากหนังสืออีบุ๊ค “กว่าจะเป็นสายการบิน” ซื้อฉบับเต็มได้ที่ จุฬาฯบุ๊ค และ MebMarket)Chula book https://www.chulabook.com/ebooks?text=Phikanesuan&orderby=pub_year&op=desc Part A – General/Basic เป็นส่วนที่ครอบคลุมภาพรวมขององค์กรและแนวทางปฏิบัติหลักของสายการบิน ประกอบด้วยหัวข้อสำคัญ เช่น โครงสร้างองค์กรและหน้าที่ของแต่ละฝ่าย การควบคุมและดูแลปฏิบัติการบิน การจัดการลูกเรือ รวมถึงคุณสมบัติและสุขภาพของลูกเรือ ข้อจำกัดด้านเวลาการบิน (Flight Time Limitations) และวิธีปฏิบัติในการจัดการเหตุการณ์หรือความผิดปกติ รวมทั้งการเช่าและบริหารจัดการอากาศยาน Part A จะเป็นคู่มืออ้างอิงที่ช่วยให้พนักงานทุกคนเข้าใจบทบาท หน้าที่ และแนวทางปฏิบัติพื้นฐานของสายการบิน Part B – Airplane Type Related…
-
ศาสตร์และเทคโนโลยีของ “เก้าอี้” บนเครื่องบิน
English version click here มากกว่าแค่ที่นั่ง…แต่มันคือระบบความปลอดภัย วิศวกรรม และมนุษยปัจจัย เวลาผู้โดยสารขึ้นเครื่องบิน สิ่งแรกที่สัมผัสคือ “เก้าอี้”แต่คนส่วนใหญ่ไม่เคยรู้เลยว่า เบื้องหลังเก้าอี้แต่ละตัวนั้นเต็มไปด้วยศาสตร์ทางวิศวกรรม การออกแบบด้านความปลอดภัย มนุษยปัจจัย (Human Factors) และเทคโนโลยีระดับสูงที่ถูกพัฒนาอย่างต่อเนื่องมาหลายสิบปี ตั้งแต่เก้าอี้ผู้โดยสารในห้องโดยสาร ไปจนถึงเก้าอี้นักบินใน cockpitทุกองค์ประกอบถูกออกแบบด้วยเหตุผล ไม่ใช่เพียงเพื่อความสบาย แต่เพื่อ “ความอยู่รอด” และ “ประสิทธิภาพในการปฏิบัติการบิน” 1. เก้าอี้ผู้โดยสาร (Passenger Seats) เมื่อ “น้ำหนัก” คือเรื่องใหญ่ของอุตสาหกรรมการบิน ในโลกของการบิน น้ำหนักเพียงไม่กี่กิโลกรัมมีผลโดยตรงต่อการใช้เชื้อเพลิง ดังนั้นเก้าอี้ผู้โดยสารจึงถูกออกแบบให้ วัสดุที่ใช้จึงมักเป็น สายการบินทั่วโลกพยายามลดน้ำหนักเก้าอี้ลงแม้เพียงไม่กี่กิโลกรัม เพราะเมื่อคูณด้วยจำนวนที่นั่งทั้งลำ จะช่วยลดต้นทุนเชื้อเพลิงได้มหาศาลตลอดอายุการใช้งานของเครื่องบิน 2. Crashworthiness — เก้าอี้ต้อง “รอด” จากแรงกระแทก หลายคนคิดว่าเข็มขัดนิรภัยคือระบบป้องกันหลักแต่จริง ๆ แล้ว “โครงสร้างของเก้าอี้” มีบทบาทสำคัญอย่างมากในอุบัติเหตุ เก้าอี้บนเครื่องบินต้องผ่านการทดสอบ Dynamic Crash Test ตามมาตรฐาน FAA…
-
Basic Maneuvering the Aircraft: From Takeoff to Landing
ENG version click here พื้นฐานการบังคับเครื่องบิน ตั้งแต่ Takeoff จนถึง Landing สำหรับคนที่เริ่มสนใจการบิน หลายคนอาจมองว่า “การบิน” คือการดึงคันเร่งแล้วเครื่องบินก็ลอยขึ้นไปบนฟ้า แต่ในความเป็นจริง ทุกช่วงของการบินล้วนมีหลักการ มีเทคนิค และมี “การควบคุมอากาศยาน” ที่นักบินต้องเรียนรู้และฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง การบินหนึ่งเที่ยว ตั้งแต่เครื่องเริ่มวิ่งบน runway จนจอดที่ gate ปลายทาง คือการบริหาร “พลังงาน” (Energy Management) และ “การควบคุมทิศทาง” ของอากาศยานอย่างต่อเนื่อง บทความนี้จะพาคนที่กำลังเริ่มต้นเรียนบิน หรือผู้ที่สนใจการบิน มาทำความเข้าใจพื้นฐานของการ maneuver aircraft ตั้งแต่ Takeoff จนถึง Landing แบบเข้าใจง่าย 1. Takeoff Roll — ช่วงเริ่มวิ่งขึ้นบิน หลังจากได้รับ clearance และนำเครื่องเข้าสู่ runway นักบินจะค่อย ๆ เพิ่ม thrust…
