เมื่อครูการบินจากไปกลางอากาศ: บทเรียนที่วงการการบินไม่ควรมองข้าม

“Every accident and every incident leaves behind a lesson. Our responsibility is to learn from it.” ENG version Click Here วงการการบินทั่วโลกต่างรู้สึกสะเทือนใจ เมื่อมีรายงานเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการบินฝึกในประเทศอาร์เจนตินา ซึ่งครูการบินได้ออกจากเครื่องบินขณะกำลังทำการบินกับนักเรียน ส่งผลให้ครูการบินเสียชีวิต ขณะที่นักเรียนสามารถควบคุมอากาศยานและนำเครื่องบินลงจอดได้อย่างปลอดภัยเพียงลำพัง เหตุการณ์นี้ได้รับความสนใจจากสื่อทั่วโลก เนื่องจากเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ยาก และมีคำถามตามมามากมายถึงสิ่งที่เกิดขึ้นบนเครื่องบินในวันนั้น อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้ปฏิบัติงานด้านการบิน เราควรแยก “ข้อเท็จจริง” ออกจาก “ข้อสันนิษฐาน” อย่างชัดเจน และรอผลการสอบสวนจากหน่วยงานที่รับผิดชอบก่อนที่จะสรุปสาเหตุของเหตุการณ์ สิ่งที่เราทราบจากข้อมูลที่เผยแพร่ จากรายงานเบื้องต้น เครื่องบินฝึกบินแบบ Cessna 150 ของโรงเรียนการบินแห่งหนึ่งในจังหวัด Córdoba ประเทศอาร์เจนตินา ได้ออกทำการบินฝึกตามปกติ โดยมีครูการบินและนักเรียนการบินอยู่บนเครื่อง ระหว่างการบิน นักเรียนให้การกับเจ้าหน้าที่ว่า ครูการบินได้ถอดหูฟัง วางโทรศัพท์มือถือ ปลดเข็มขัดนิรภัย เปิดประตูเครื่องบิน และออกจากอากาศยานในขณะที่ยังอยู่กลางอากาศ หลังจากนั้น นักเรียนสามารถควบคุมอากาศยานกลับมาลงจอดได้อย่างปลอดภัย …

Cockpit UPRT overview

ตอนที่ 2: อะไรคือสาเหตุที่ทำให้เครื่องบินเข้าสู่ Aircraft Upset?

จากสภาพอากาศ ความผิดพลาดของมนุษย์ ไปจนถึงความขัดข้องของระบบอากาศยาน เมื่อพูดถึง Aircraft Upset หลายคนอาจจินตนาการถึงเครื่องบินที่กำลังดิ่งลงหรือเอียงอย่างรุนแรง แต่ในความเป็นจริง สภาวะเช่นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเองโดยไม่มีสาเหตุ Aircraft Upset มักเป็นผลลัพธ์ของ “เหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้นต่อเนื่องกัน” หรือที่ในวงการความปลอดภัยเรียกว่า Error Chain หรือ Accident Chain หากนักบินสามารถตัดวงจรนี้ได้ตั้งแต่ระยะเริ่มต้น เหตุการณ์อาจไม่ลุกลามจนกลายเป็นภาวะวิกฤต โดยทั่วไป สาเหตุสามารถแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มใหญ่ ได้แก่ 1. สภาพอากาศ (Environmental Factors) แม้เทคโนโลยีการบินในปัจจุบันจะก้าวหน้าเพียงใด แต่ธรรมชาติยังคงเป็นสิ่งที่นักบินต้องให้ความเคารพเสมอ ความปั่นป่วนของอากาศ (Severe Turbulence) ความปั่นป่วนอย่างรุนแรงสามารถทำให้เครื่องบินเปลี่ยนท่าทางอย่างฉับพลัน โดยเฉพาะเมื่อเกิดกระแสลมในแนวดิ่งที่มีความรุนแรง ผู้โดยสารอาจรู้สึกเหมือนเครื่องบินตกหลุมอากาศ แต่ในความเป็นจริง เครื่องบินกำลังถูกแรงอากาศผลักขึ้น ลง หรือเอียงไปด้านข้างอย่างรวดเร็ว หากไม่มีการคาดเข็มขัดนิรภัย ผู้โดยสารและลูกเรืออาจได้รับบาดเจ็บจากการกระแทกภายในห้องโดยสาร แม้ตัวเครื่องบินจะยังอยู่ในสภาพปลอดภัย ลมเฉือน (Wind Shear) Wind Shear คือการเปลี่ยนแปลงของความเร็วหรือทิศทางลมในระยะทางสั้น ๆ หากเกิดขึ้นในช่วงวิกฤต เช่น ระหว่างขึ้นบินหรือกำลังลงจอด …

Aircraft dive 90 degree down, what happen in the cabin

เมื่อเครื่องบินไม่อยู่ในท่าทางการบินที่ถูกต้อง (Aircraft Upset)

สาเหตุ สิ่งที่เกิดขึ้น และวิธีที่นักบินกู้สถานการณ์ โดย Capt. Sopon Insights บทนำ ลองจินตนาการถึงเที่ยวบินหนึ่งที่กำลังบินอยู่เหนือก้อนเมฆที่ระดับความสูงประมาณ 35,000 ฟุต ผู้โดยสารหลายร้อยคนกำลังใช้เวลาบนเครื่องบินแตกต่างกันไป บางคนกำลังรับประทานอาหารที่ลูกเรือนำมาเสิร์ฟ บางคนกำลังชมภาพยนตร์ผ่านระบบความบันเทิงบนเครื่องบิน ขณะที่อีกหลายคนกำลังหลับพักผ่อนอย่างสบายใจ ทุกอย่างดูเป็นปกติ แต่เพียงไม่กี่วินาทีต่อมา เครื่องบินเริ่มเอียงมากกว่าปกติ จมูกเครื่องบินกดต่ำลง ความเร็วเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เสียงเตือนในห้องนักบินดังขึ้น และนักบินเริ่มดำเนินการแก้ไขสถานการณ์ทันที สำหรับผู้โดยสาร เหตุการณ์นี้อาจทำให้รู้สึกว่า “เครื่องบินกำลังตก” แต่สำหรับนักบิน เหตุการณ์ลักษณะนี้มีชื่อเรียกที่ชัดเจนว่า Aircraft Upset หรือ สภาวะที่อากาศยานออกนอกขอบเขตการบินปกติ แม้เหตุการณ์เช่นนี้จะเกิดขึ้นได้ไม่บ่อย แต่ถือเป็นหนึ่งในสถานการณ์ที่ได้รับความสำคัญสูงสุดในการฝึกนักบินทั่วโลก เพราะหากไม่สามารถกู้เครื่องบินกลับเข้าสู่สภาวะการบินปกติได้ อาจนำไปสู่การสูญเสียการควบคุมอากาศยาน หรือ Loss of Control In-flight (LOC-I) ซึ่งเป็นหนึ่งในสาเหตุสำคัญของอุบัติเหตุทางการบินที่ร้ายแรงที่สุด ในบทความนี้ เราจะมาทำความเข้าใจว่า Aircraft Upset คืออะไร สาเหตุเกิดจากอะไร ผู้โดยสารจะพบอะไรในห้องโดยสาร นักบินต้องทำอะไร และเหตุใดอุตสาหกรรมการบินจึงให้ความสำคัญกับการฝึก Upset Prevention and Recovery …

วิเคราะห์ประกาศ กพท เรื่องสัมภาระลูกเรือ

วิเคราะห์ประกาศ CAAT เรื่องการควบคุมการรับฝากหรือรับขนสิ่งของโดยสมาชิกลูกเรือ:

วิเคราะห์ประกาศ CAAT เรื่องการควบคุมการรับฝากหรือรับขนสิ่งของโดยสมาชิกลูกเรือ: จากการปฏิบัติตามกฎระเบียบ (Compliance) สู่การบริหารความเสี่ยงเชิงระบบ (Systemic Risk Management) By Capt. Sopon Insights “A Professional Perspective on Aviation Governance, Safety Culture, and Emerging Systemic Risks” การที่สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย (CAAT) ออกประกาศเรื่อง “มาตรการควบคุมการรับฝากหรือรับขนสิ่งของโดยสมาชิกลูกเรือของผู้ได้รับใบรับรองผู้ดำเนินการเดินอากาศ พ.ศ. 2569” นับเป็นพัฒนาการที่สำคัญของระบบกำกับดูแลการบินพลเรือนของประเทศไทย และสะท้อนให้เห็นถึงความพยายามในการยกระดับการบริหารความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับบุคลากรการบินในยุคที่ภัยคุกคามมีความซับซ้อนมากขึ้น อย่างไรก็ตาม หากพิจารณาในมุมมองของการบริหารความปลอดภัย การรักษาความปลอดภัยการบิน และการกำกับดูแลเชิงระบบ อาจกล่าวได้ว่า ประกาศฉบับนี้ไม่ได้สร้างหลักการใหม่ขึ้นมา แต่เป็นการทำให้ความคาดหวังและข้อกำหนดที่มีอยู่แล้วในมาตรฐานสากลมีความชัดเจน เป็นรูปธรรม และสามารถบังคับใช้ได้ในระดับองค์กรและระดับกำกับดูแลมากขึ้น สิ่งที่ “มีอยู่แล้ว” ในมาตรฐานการบินสากล ในความเป็นจริง ความเสี่ยงจากการรับฝากหรือรับขนสิ่งของของบุคคลอื่นโดยสมาชิกลูกเรือ เป็นประเด็นที่ครอบคลุมอยู่ภายใต้กรอบการกำกับดูแลระหว่างประเทศมาเป็นเวลานาน ไม่ว่าจะเป็น กล่าวอีกนัยหนึ่ง สายการบินควรมีมาตรการบริหารจัดการความเสี่ยงเหล่านี้อยู่แล้ว แม้จะไม่มีประกาศฉบับนี้ก็ตาม สิ่งที่ CAAT กำลังทำจริง …

Jet Lag ไม่ใช่แค่ความเหนื่อยจากการเดินทาง แต่เป็นภาวะที่นาฬิกาชีวิตของร่างกายยังคงทำงานตามเวลาเดิม ในขณะที่โลกภายนอกเปลี่ยนเวลาไปแล้ว

Jet Lag – อาการล้าจากการเดินทาง

Jet Lag ไม่ใช่แค่ “ความเหนื่อยจากการบิน” หลายคนเข้าใจว่า Jet Lag คืออาการเหนื่อยล้าจากการนั่งเครื่องบินเป็นเวลานาน แต่ในความเป็นจริงแล้ว Jet Lag เป็นภาวะที่ซับซ้อนกว่านั้นมาก Jet Lag คือภาวะที่นาฬิกาชีวิตของร่างกาย หรือ Circadian Rhythm ยังทำงานตามเวลาเดิมของสถานที่ต้นทาง ในขณะที่เวลาท้องถิ่นของสถานที่ปลายทางได้เปลี่ยนไปแล้ว ทำให้ร่างกายและสมองไม่สามารถปรับตัวได้ทัน ภาวะนี้มักเกิดขึ้นเมื่อมีการเดินทางข้ามเขตเวลาตั้งแต่ 2 เขตเวลาขึ้นไป โดยเฉพาะการเดินทางระยะไกลระหว่างทวีป ทำไมร่างกายจึงเกิด Jet Lag? ร่างกายของมนุษย์มี “นาฬิกาชีวภาพ” ที่ควบคุมการทำงานหลายอย่าง เช่น เมื่อเราเดินทางด้วยเครื่องบินความเร็วสูงข้ามหลายเขตเวลา ร่างกายไม่สามารถปรับนาฬิกาชีวภาพได้ทันที แม้ว่าเราจะเดินทางถึงปลายทางแล้ว แต่สมองยังคง “คิด” ว่าเราอยู่ในเขตเวลาเดิม ตัวอย่างเช่น หากคุณเดินทางจากกรุงเทพฯ ไปลอนดอน ซึ่งมีเวลาต่างกันประมาณ 6 ชั่วโมง เมื่อเวลา 22:00 น. ในลอนดอน ร่างกายของคุณอาจยังรับรู้ว่าเป็นเวลา 04:00 น. ของกรุงเทพฯ ส่งผลให้รู้สึกง่วงหรือไม่ง่วงในเวลาที่ไม่เหมาะสม อาการของ Jet …

Boeing 787 Dreamliner vs Airbus A350: เปรียบเทียบการออกแบบห้องโดยสารของเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างแห่งยุคใหม่

เปรียบเทียบการออกแบบห้องโดยสารของเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างแห่งยุคใหม่

Boeing 787 Dreamliner vs Airbus A350: เปรียบเทียบการออกแบบห้องโดยสารของเครื่องบินโดยสารลำตัวกว้างแห่งยุคใหม่ ในโลกของการบินพาณิชย์ระยะไกล หากพูดถึงเครื่องบินโดยสารที่ทันสมัยที่สุดในปัจจุบัน ชื่อของ Boeing 787 Dreamliner และ Airbus A350 XWB ย่อมเป็นสองรุ่นที่ถูกกล่าวถึงมากที่สุด ทั้งสองรุ่นได้รับการออกแบบโดยใช้เทคโนโลยีวัสดุคอมโพสิตขั้นสูง ระบบอิเล็กทรอนิกส์สมัยใหม่ และแนวคิดการออกแบบที่มุ่งเน้นทั้งประสิทธิภาพการปฏิบัติการและความสะดวกสบายของผู้โดยสาร แม้ว่าทั้ง Boeing 787 และ Airbus A350 จะมีวัตถุประสงค์คล้ายคลึงกัน แต่ทั้งสองลำมีแนวคิดในการออกแบบห้องโดยสารที่แตกต่างกันในหลายประเด็น ขนาดและความจุ Boeing 787 ถูกออกแบบมาให้เป็นเครื่องบินขนาดกลางถึงใหญ่สำหรับการบินระยะไกล โดยสามารถรองรับผู้โดยสารได้ประมาณ 242–335 คน ในการจัดที่นั่งแบบสามชั้นโดยสาร ในขณะที่ Airbus A350 มีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย และรองรับผู้โดยสารได้ประมาณ 270–350 คน ในรูปแบบการจัดที่นั่งเดียวกัน ทำให้สายการบินสามารถเพิ่มรายได้จากจำนวนที่นั่งที่มากขึ้น ความกว้างของห้องโดยสาร หนึ่งในจุดเด่นของ Airbus A350 คือ ห้องโดยสารที่กว้างกว่า โดยมีความกว้างประมาณ 5.61 เมตร …

8 สิ่งที่ผู้โดยสารมักทำผิดระหว่างเดินทางโดยเครื่องบิน

สิ่งที่ผู้โดยสารทำแล้วเสี่ยงต่อความปลอดภัยในการบิน

หลายคนอาจคิดว่าความปลอดภัยของเที่ยวบินเป็นหน้าที่ของนักบิน วิศวกร หรือเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศเท่านั้น ความจริงแล้ว ผู้โดยสารทุกคนก็มีส่วนสำคัญต่อความปลอดภัยของเที่ยวบินเช่นกัน แม้ว่าพฤติกรรมบางอย่างอาจดูเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ในบางสถานการณ์อาจส่งผลกระทบต่อความปลอดภัยของตนเอง ผู้โดยสารคนอื่น หรือแม้แต่การปฏิบัติงานของลูกเรือได้ 1. ไม่คาดเข็มขัดนิรภัยขณะนั่งอยู่ที่ที่นั่ง หลายคนจะคาดเข็มขัดเฉพาะช่วงเครื่องขึ้นและลงจอดเท่านั้น แต่ในความเป็นจริง การสั่นสะเทือนของอากาศ (Turbulence) สามารถเกิดขึ้นได้โดยไม่คาดคิด แม้ในวันที่ท้องฟ้าดูปลอดโปร่ง มีผู้โดยสารจำนวนไม่น้อยที่ได้รับบาดเจ็บจากการถูกเหวี่ยงกระแทกเพดานห้องโดยสารเพราะไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย ดังนั้น เมื่ออยู่ที่ที่นั่ง ควรคาดเข็มขัดนิรภัยไว้หลวม ๆ ตลอดเวลา 2. เปิดช่องเก็บสัมภาระเหนือศีรษะทันทีหลังเครื่องจอด หลายคนรีบลุกขึ้นและเปิดช่องเก็บสัมภาระทันทีที่เครื่องบินแตะพื้นหรือหยุดที่หลุมจอด อย่างไรก็ตาม สัมภาระภายในอาจเคลื่อนตัวระหว่างการบินและอาจหล่นใส่ผู้โดยสารจนได้รับบาดเจ็บได้ ควรรอจนเครื่องหยุดนิ่งและมีความปลอดภัยก่อนเปิดช่องเก็บสัมภาระ 3. ไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำของลูกเรือ ลูกเรือไม่ได้มีหน้าที่เพียงให้บริการอาหารและเครื่องดื่มเท่านั้น หน้าที่สำคัญที่สุดคือการดูแลความปลอดภัยของผู้โดยสาร เมื่อมีการแจ้งให้คาดเข็มขัด ปรับพนักพิง เก็บโต๊ะอาหาร หรือปิดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในบางช่วงเวลา คำแนะนำเหล่านี้มีเหตุผลด้านความปลอดภัยรองรับเสมอ การไม่ปฏิบัติตามอาจเพิ่มความเสี่ยงในกรณีฉุกเฉิน 4. วางสัมภาระกีดขวางทางเดินหรือทางออกฉุกเฉิน ทางเดินภายในห้องโดยสารและทางออกฉุกเฉินถูกออกแบบมาเพื่อให้สามารถอพยพผู้โดยสารได้อย่างรวดเร็ว สัมภาระที่วางกีดขวางอาจกลายเป็นอุปสรรคสำคัญหากเกิดเหตุฉุกเฉินที่ต้องอพยพออกจากเครื่องบินภายในเวลาอันสั้น 5. สูบบุหรี่หรือแอบใช้บุหรี่ไฟฟ้าในห้องน้ำ แม้ในปัจจุบันจะยังพบผู้โดยสารบางรายที่พยายามแอบสูบบุหรี่หรือใช้บุหรี่ไฟฟ้าบนเครื่องบิน การกระทำดังกล่าวไม่เพียงผิดกฎหมายและผิดข้อบังคับของสายการบินเท่านั้น แต่ยังอาจก่อให้เกิดอันตรายจากไฟไหม้ได้ ด้วยเหตุนี้ ห้องน้ำบนเครื่องบินจึงมีระบบตรวจจับควันและมีมาตรการป้องกันอัคคีภัยโดยเฉพาะ 6. พกหรือใช้งานแบตเตอรี่ลิเธียมอย่างไม่ถูกต้อง แบตเตอรี่ลิเธียมที่ใช้ในโทรศัพท์มือถือ พาวเวอร์แบงก์ กล้องถ่ายรูป …

mental health and aviation safety guide

สุขภาพจิตกับความปลอดภัยในการบิน

ทำไมจึงเป็นเรื่องสำคัญสำหรับนักบิน? เมื่อพูดถึงความปลอดภัยในการบิน คนส่วนใหญ่มักนึกถึงเครื่องบินที่ทันสมัย เทคโนโลยีที่ซับซ้อน หรือทักษะการบินของนักบิน แต่ในความเป็นจริงแล้ว “สุขภาพจิต” ของผู้ปฏิบัติหน้าที่การบินก็เป็นปัจจัยสำคัญไม่แพ้กัน นักบินต้องเผชิญกับสภาพแวดล้อมการทำงานที่มีความรับผิดชอบสูง ต้องตัดสินใจภายใต้ข้อจำกัดของเวลา จัดการกับสถานการณ์ที่ไม่คาดคิด และทำงานร่วมกับบุคลากรจำนวนมากในระบบการบิน ด้วยเหตุนี้ หน่วยงานกำกับดูแลด้านการบินทั่วโลกจึงให้ความสำคัญกับการประเมินสุขภาพจิตควบคู่ไปกับสุขภาพร่างกายเสมอ อย่างไรก็ตาม สิ่งสำคัญที่ควรเข้าใจคือ การมีประวัติการรักษาทางจิตเวช ไม่ได้หมายความว่าบุคคลนั้นจะไม่สามารถเป็นนักบินได้เสมอไป การพิจารณาจะขึ้นอยู่กับการประเมินโดยแพทย์เวชศาสตร์การบิน ซึ่งจะพิจารณาจากความรุนแรงของอาการ ความสามารถในการควบคุมอาการ ผลกระทบต่อการปฏิบัติหน้าที่ และความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นต่อความปลอดภัยในการบิน อินโฟกราฟิกนี้นำเสนอเพียงตัวอย่างของภาวะสุขภาพจิตบางประเภทที่อาจส่งผลต่อการพิจารณาออกหรือคงไว้ซึ่งใบรับรองแพทย์การบิน หากยังมีอาการหรือไม่สามารถควบคุมอาการได้อย่างเหมาะสม ได้แก่ 1. โรคจิต (Psychotic Disorders) เป็นภาวะที่อาจส่งผลต่อกระบวนการคิด การรับรู้ และการแยกแยะความเป็นจริง ซึ่งอาจกระทบต่อการตัดสินใจและการรับรู้สถานการณ์ในระหว่างปฏิบัติหน้าที่ 2. ภาวะหลงผิดหรือประสาทหลอน การเชื่อในสิ่งที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง หรือการรับรู้สิ่งที่ไม่มีอยู่จริง อาจส่งผลกระทบโดยตรงต่อการประเมินสถานการณ์และการตัดสินใจด้านความปลอดภัย 3. โรคอารมณ์สองขั้ว (Bipolar Disorder) หากยังมีอาการอยู่ อาจส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์และพฤติกรรมอย่างมีนัยสำคัญ ซึ่งอาจกระทบต่อความสม่ำเสมอในการปฏิบัติหน้าที่ 4. ภาวะซึมเศร้ารุนแรง ภาวะซึมเศร้าที่รุนแรงอาจส่งผลต่อสมาธิ ความสามารถในการตัดสินใจ ระดับพลังงาน และประสิทธิภาพในการทำงาน โดยเฉพาะในสภาพแวดล้อมที่ต้องการความพร้อมสูงตลอดเวลา 5. บุคลิกภาพที่มีความก้าวร้าวรุนแรง …

คนที่กลัวความสูง สามารถเป็นนักบินได้หรือไม่

คนที่กลัวความสูง เป็นนักบินได้ไหม

หลายคนคิดว่า นักบินต้องไม่กลัวความสูง จริง ๆ แล้ว ไม่เสมอไปครับ เพราะนักบินแทบไม่ได้มองลงจากที่สูงแบบคนยืนบนตึก ในห้องนักบิน คุณนั่งอยู่ในสภาพแวดล้อมที่มั่นคง มีโครงสร้างของเครื่องบินล้อมรอบ และโฟกัสกับการควบคุมเครื่องบิน คนจำนวนไม่น้อยที่รู้สึกไม่สบายใจเมื่อยืนบนที่สูง (Acrophobia) ก็ยังสามารถบินได้ หากอาการไม่รุนแรงและไม่ส่งผลต่อการปฏิบัติหน้าที่ แต่ถ้ามีอาการกลัวจนตื่นตระหนก ใจสั่น มือสั่น เหงื่อออกท่วมตัว สูญเสียการควบคุม หรือทำให้การตัดสินใจบกพร่อง นั่นย่อมไม่เหมาะกับการเป็นนักบิน

นิสัยที่ไม่เหมาะจะเป็นนักบิน

ลักษณะของคนแบบไหนที่ไม่เหมาะจะเป็นนักบินพาณิชย์

ก่อนอื่นขอออกตัวก่อนว่า จากประสบการณ์ที่ผมเคยเป็นกรรมการการสอบสัมภาษณ์เพื่อรับนักบินเข้าทำงานมาหลายบริษัทครับ  ผมเคยรับการอบรมด้านวิธีการคัดเลือกนักบินจากบริษัทการบินไทย ซึ่งเป็นทีมผู้เชี่ยวชาญจาก Scandinavian Institue of Aviation Psychology ตอนนั้นได้รับมอบหมายให้เข้ารับการอบรมเพื่อเป็นทีมผู้คัดเลือกนักบินเข้าบริษัท การบินไทย ทั้งในแบบ Student Pilots คือ นักบินที่จะได้รับทุนจากการบินไทยให้ไปเรียนที่โรงเรียนการบิน และแบบที่เป็นนักบินมาแล้วเรียกว่า Qualified Pilot ซึ่งมีใบอนุญาตินักบินพาณิชย์ตรีหรือ CPL  การอบรม Pilot Selection Committee และ Interview Preparation for Pilot Committee 2010 เป็นการแนะนำวิธีในการคัดออก พูดไม่ผิดครับ การคัดออก เพื่อ screen คนที่มีแววให้ได้ผ่านเข้าไปในรอบสุดท้ายที่เรียกว่า appitude test สรุปประเด็นหลัก ๆ คือ การดูว่าผู้สมัครลักษณะอย่างไรที่ควรคัดออก ในรอบการสอบสัมภาษณ์กับกัปตันของการบินไทย คนที่ผ่านเกณฑ์ ไม่ถูกคัดออก ก็จะได้ผ่านเข้ารอบถัดไป ข้อมูลทั้งหมดเป็นความเห็นส่วนตัว จากประสบการณ์ตรงครับ เชื่อหรือไม่เชื่อก็ได้ และผมไม่มีเจตนากล่าวร้าย กล่าวโทษ หรือให้คุณให้โทษใครทั้งสิ้นครับ แต่จะนำเสนอเพื่อให้เป็นแนวทางให้กับคนที่สนใจที่จะเป็นนักบิน …