ปัจจุบันอาชีพนักบินเปิดกว้างมากขึ้น สำหรับผู้ที่จบปริญญา
ตรีจากมหาวิทยาลัย หรือคณะที่ไม่ได้มีหลักสูตรการบิน สามารถ
เป็นนักบินพาณิชย์ได้ โดยการสมัครเป็นนักบินฝึกหัดกับสายการ
บินต่าง ๆ ที่จะมีการประกาศรับสมัครนักบิน อยู่เรื่อย ๆ เราเรียก
การรับสมัครนักบินในกลุ่มนี้ว่า “Student Pilot” กลุ่ม Student
Pilot นั้น หากผ่านการคัดเลือก บริษัทก็จะส่งตัวไปเข้ารับการฝึก
เพื่อเป็นนักบินกับโรงเรียนการบินต่างๆ ที่มีข้อตกลงไว้กับบริษัท
การฝึกก็จะเป็นไปตามลำดับขั้นตอนเพื่อให้ได้รับใบอนุญาต
นักบินพาณิชย์ตรีหลังจากนั้นจึงจะบรรจุเข้าเป็นพนักงานของสาย
การบินและเข้ารับการฝึกตามมาตรฐานของแต่ละสายการบินต่อ
ไป ส่วนข้อกำหนดในการรับเข้าทำงานนั้นก็จะแตกต่างกันออกไป
ในแต่ละสายการบิน รวมทั้งข้อผูกมัดหลังจากฝึกบินเสร็จแล้วก็
แตกต่างกันไป เช่น หากฝึกเสร็จแล้ว ต้องทำการบินกับบริษัทฯ
ไม่น้อยกว่า กี่ปี หรือหากลาออกก่อนกำหนดเวลาที่ตั้งไว้ใน
สัญญาผูกพันจะต้องชดใช้ค่าเล่าเรียนที่บริษัทฯออกให้ก่อนเป็น
เงินเท่าไหร่ เป็นต้น หรือบางสายการบินอาจใช้วิธีหักเงินเดือน
เพื่อคืนค่าเล่าเรียนที่บริษัทออกให้
ปัจจุบันมีหลายมหาวิทยาลัยเปิดสอนหลักสูตรต่าง ๆ เกี่ยวกับ
นักบินพาณิชย์พร้อมกับปริญญาบัตรวิชาชีพไม่ว่าจะเป็นคณะ
18วิศวกรรมศาสตร์ หรือ คณะวิทยาศาสตร์ โดยนักศึกษาที่จบ
หลักสูตรนักบินพาณิชย์จะต้องผ่านการฝึกบินโดยโรงเรียนการบิน
ที่ทำพันธสัญญาร่วมกับมหาวิทยาลัย ซึ่งโรงเรียนการบินเหล่านั้น
ก็ต้องได้รับรองจากสำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทย
ด้วย ดูรายชื่อโรงเรียนการบินที่ได้รับการรับรองจากสำนักงาน
การการบินพลเรือนแห่งประเทศไทยได้ที่นี่
กลุ่มนักศึกษาที่จบหลักสูตรนักบินพาณิชย์ตรีเหล่านี้ สามารถ
สมัครเข้าคัดเลือกเพื่อเป็นนักบินกับสายการบินได้ เราเรียกนักบิน
กลุ่มนี้เรียกว่า “Qualified Pilot”
Qualified pilot หมายถึงคนที่มีประสบการณ์การบินมาแล้ว
ระดับหนึ่ง มีใบอนุญาตนักบินพาณิชย์ตรี จากการเรียนกับ
มหาวิทยาลัยหรือจ่ายเงินเรียนกับโรงเรียนการบินเองค่อย ๆ เก็บ
สะสมชั่วโมงบินและการสอบวัดศักย์ต่าง ๆ ครบถ้วนจนได้ใบ
อนุญาตนักบินพาณิชย์ตรี หรือ CPL:Commercial Pilot License
ในแต่ละปีสายการบินต่าง ๆ จะประกาศรับนักบินที่ผ่านการ
สะสมชั่วโมงและผ่านการฝึกจนได้รับใบอนุญาตนักบินพาณิชย์ตรี
แล้วแบบนี้ประมาณปีละหนึ่งครั้ง (ระยะหลัง ๆ ประกาศรับ
มากกว่า หนึ่งครั้งต่อปี) มีศัพท์เฉพาะเพื่อความเข้าใจอีกประเภท
เกี่ยวกับการสมัครนักบินประเภท qualified pilot คือ “type rat-
ing” และ “non type rating” การรับสมัครนักบินแบบนี้ เป็น
19ลักษณะของการย้ายสายการบิน กล่าวคือ กลุ่มนักบินที่มี
ประสบการณ์กับสายการบินมาก่อนแล้ว
on type rating หมายความว่า มีประสบการณ์การบินของ
เครื่องบินแบบที่สายการบินต้องการนำไปใช้งาน หรือมีการฝึกให้
ได้ศักย์การบินเฉพาะแบบมาแล้ว ซึ่งกรณีหลังนี้จะต้องเข้ารับการ
ฝึกหลังในเครื่องฝึกบินจำลองของเครื่องบินแบบนั้น ๆ ให้ครบ
หลักสูตรจึงจะได้รับการรับรอง Type Rating
อย่างไรก็ตาม Qualify pilot เมื่อเข้าบริษัท ก็ต้องฝึกตาม
มาตรฐานการฝึกบินของสายการบินใหม่อีกครั้ง ไม่ใช่ว่าเข้าไป
แล้วบินได้เลย ตัวอย่างเช่น นักบินจากสายการบิน A บินเครื่องบิน
แบบ Airbus A320 อยู่แล้ว แต่จะไปสมัครสายการบิน B ซึ่งใช้
เครื่องบินแบบ A320 เหมือนกัน ไม่ใช่ว่า ย้ายบริษัทแล้วจะทำการ
บินได้ในทันที ต้องไปผ่านการฝึกอบรมจากสายการบิน B อีกครั้ง
แต่อาจจะใช้เวลาสั้นกว่าคนที่ไม่เคยบินเครื่องบิน A320 มาก่อน
เป็นต้น
แต่ถ้านักบินจากสายการบิน A ที่บินเครื่องบิน B747 แล้วจะ
ย้ายไปบินกับสายการบิน B ซึ่งมีแต่เครื่องบินแบบ A320 ก็
สามารถทำได้ โดยผ่านการฝึกบินกับสายการบิน B ใหม่อีกครั้ง
ซึ่งอาจใช้เวลาหรือขั้นตอนการฝึกยาวหน่อย กรณีแบบนี้เรียก
non type rating
ทั้ง type และ non type จะมีข้อกำหนดเรื่องประสบการณ์การ
บินกับเครื่องบินโดยสารขนาดใหญ่อื่นๆเพิ่มขึ้น เช่น ชั่วโมงบิน
20ขั้นต่ำ 3000 หรือ 5000 ชม. มีใบอนุญาตนักบินพาณิชย์เอก
(ATPL: Airline Transport Pilot License)
ใบสำคัญแพทย์ ด้านเวชศาสตร์การบิน ระดับหนึ่ง (Class one
Medical Document) ใบรับรองความสามารถทางภาษาอังกฤษ
ระดับ 4 (English language proficiency level 4 or above)
และ อื่น ๆ แล้วแต่ทางสายการบินจะกำหนด
ประมาณ เกือบ ๆ 10 ปีมานี้ มีการย้ายบริษัทของนักบินสูง
มาก โดยเฉพาะช่วง 3-5 ปีที่ผ่านมาสายการบินแห่งชาติส่งออก
นักบิน ทั้ง type rating และ non type rating ไปบินกับสายการ
บินแถวตะวันออกกลาง ยิ่งในระยะหลัง ๆ นี้ก็มีออกจากสายการ
บินหนึ่ง ไปสายการบินหนึ่ง ภายในประเทศไทยเอง เรื่องแบบนี้
จะยังคงเกิดขึ้นอยู่อีกเรื่อย ๆ เพราะการผลิตนักบินยังไม่เพียงพอ
กับความต้องการของสายการบิน ตลาดต่างประเทศรอบ ๆ บ้าน
เรา ทั้งจีน เกาหลี ไต้หวัน เวียดนาม พม่า อินโดนีเซีย ฯลฯ
ยังต้องการนักบินไทยฝีมือดี ๆ มากขึ้น ๆ เรื่อย ๆ
แม้กระทั่งในอเมริกาเองก็ขาดแคลนนักบินเช่นกัน ประมาณการ
ความต้องการนักบินจากการสำรวจประเมินผลโดยบริษัท โบอิ้ง
คาดว่า ในช่วงปี 2014-2033 ทั่วโลกต้องการนักบินจำนวนทั้งสิ้น
ถึง 533,000 คน และในภูมิภาคเอเซีย-แปซิฟิก ต้องการนักบินถึง
216,000 คน หรือคิดเป็น 41% ของทั้งโลก
21ถ้าประเทศไทยยังคงเดินหน้าในธุรกิจการบินต่อไปได้โดยไม่
สะดุด เชื่อว่าส่วนแบ่งการตลาดทางธุรกิจด้านนี้คงไม่น้อย เพราะ
ไทยถือเป็นจุดยุทธศาสตร์ทางด้านการบิน ด้วยตำแหน่งที่ตั้งที่
เหมาะแก่การเป็นศูนย์กลางด้านการบินในภูมิภาค แต่การพัฒนา
ยังไม่คืบหน้าเท่าที่ควร
(ปัจจุบันหลังจากที่ กรมการบินพลเรือนถูกยุบไปและตั้ง
สำนักงานการบินพลเรือนแห่งประเทศไทยขึ้นมาทำหน้าที่จน
กระทั่งสามารถดำเนินการกำกับดูแลมาตรฐานของสายการบินที่
จดทะเบียนในประเทศไทยได้เป็นอย่างดี จนกระทั่งสามารถปลด
ธงแดงออกจากหน้าชื่อของประเทศไทยได้แล้วนั้น การพัฒนาของ
ธุรกิจการบินของไทยน่าจะมีโอกาสที่จะเติบโตได้มากขึ้นและเป็น
ไปอย่างรวดเร็ว)
หมายเหตุ. บทความนี้เขียนเมื่อ 2015 ข้อมูลบางอย่างในปัจจุบันอาจมีการเปลี่ยนแปลง
|
|
หนังสือการบิน ทางลัดสู่ความเข้าใจที่นำไปใช้งานจริง
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
accident Airbus aircraft airline airmanship airworthiness attitude automation aviation Aviation SMS become a captain become a pilot Boeing captain Crisis Crisis Management diversion emergency engine fatigue flight safety go-around Indigo interview management pilot pilot interview qualified pilot runway incursion safety Safety Management System SARP SMS student pilot technology training turbulence weather การจัดการความปลอดภัย การบิน การสอบสัมภาษณ์ ความปลอดภัย นักบิน สอบนักบิน อุบัติเหตุ
ขายดีที่สุด
|
|
|
accident Airbus aircraft airline airmanship airworthiness attitude automation aviation Aviation SMS become a captain become a pilot Boeing captain Crisis Crisis Management diversion emergency engine fatigue flight safety go-around Indigo interview management pilot pilot interview qualified pilot runway incursion safety Safety Management System SARP SMS student pilot technology training turbulence weather การจัดการความปลอดภัย การบิน การสอบสัมภาษณ์ ความปลอดภัย นักบิน สอบนักบิน อุบัติเหตุ
|
|
|
